Moeilijke mensen …

We horen als kajakkers niet bepaald bij het ras van de makkelijke, snel tevreden mensen. Nee hoor, over de waterstanden op een rivier bijvoorbeeld zijn we niet snel “content”.

Het was me dit jaar al wat, de eerste grote internationale wedstrijd werd op vrijdag nog bijna afgelast wegens veel te weinig water en de dag nadien bijna afgelast wegens veel te veel water door zware nachtelijke onweders.
De paasstage in het spaanse Sort werd geteisterd door dagen van zware sneeuwval en het WK in het Italiaanse Ivrea viel bijna letterlijk en figuurlijk in het water door aanhoudende regen met zware overstromingen tot gevolg.
En ook nu ziet het ernaar uit dat de laatste grote wedstrijd van het jaar op het punt staat om afgelast te worden. Het zuiden van Frankrijk werd afgelopen weekend wakker gehouden door zware onweders waardoor de Ardèche gisteren op vele plaatsen over het alarmpeil stroomde.
Ondertussen is het water alweer enkele meters gezakt maar de weersverwachtingen van de volgende twee dagen zien er nog steeds niet al te best uit. Het is en blijft dus bang afwachten of we woensdagavond al dan niet moeten vertrekken.

Wordt vervolgd …

Aftellen …

Over een dikke week vertrek ik, voor mijn wat mijn 5de Ardéche avontuur zal worden.
De voorbereiding zal nog nooit zo goed geweest zijn, het aantal getrainde kilometers nog nooit zo veel en de motivatie nog nooit zo groot. Dit heeft bijzonder veel de maken met mijn K2 maatje, na vele jaren gezeur aan zijn hoofd heeft hij eindelijk toegegeven, jaja op 8 november kom ik samen met mijn eigen ventje aan de start van de Ardéche marathon.

Anderhalve week geleden konden we onze vorm al eens testen op de marathon van de Lesse. Hier eindigden we na 22 km als eerste K2 en als derde in totaal. Christof Mahieu vaarde heel de wedstrijd zo’n 200m voor ons uit en kwam uiteindelijk zo’n 30 seconden voor ons als eerste over de meet. Guy en ik volgde samen met Mark Mertens en Maxime Richard (beide in K1), op 500m van de aankomst zette Mark zijn eindsprint al in, Maxime moest als eerste lossen en zo werden we nog knap derde. Achter ons werden Tine en Alain nog knap tweede K2 en zesde in totaal.

Vorig weekend stond de triatlon in Kasterlee op het programma. Hier ging ik normaal individueel aan deelnemen maar een buikgriep hield me de week voordien van dinsdag tot zaterdag in bed. Hopelijk ben ik hier weer snel van gerecupereerd zodat mijn deelname aan de Ardéche niet in gevaar komt.

Mokkatlon

Wie zegt dat zot zijn geen pijn doet zat afgelopen zondag hoogstwaarschijnlijk met zijn of haar luie kont, een pateeke in de hand in zijn of haar zetel voor de tv terwijl de regen met bakken uit de lucht viel en de koude wind fameus in het rond blies.
Ik daarentegen ben er van overtuigd dat zot zijn behoorlijk voelbaar kan zijn, maar dat deze aandoening, mits tijdig ingrijpen van je omgeving, de juiste medicatie en in het slechte geval een opname in het zottekeshuis, niet dodelijk zal zijn. Gelukkig maar …

Op een mooie zonnige dag, toen de temperaturen nog 20° haalden besloten Guy, Bram, Tine, Nathalie en ik om ons in te schrijven voor de mokkatlon, dat het de dag van de wedstrijd een hele dag zou gieten, de wind tegen 5 beaufort ging blazen en de temperaturen slechts 10° zouden halen zeiden ze er toen niet bij.

Het programma zag er als volgt uit: 2km kajakken in “dikke bakken” + 12 km mountainbiken + 4 km lopen.
Na 2km wringen en wroeten in mijn “dikke bak” kwam ik rond de 20ste plaats en als 3de vrouw van het water. Dan was het lopen naar m’n mountainbike om zo snel mogelijk de 3 vooropgestelde toeren af te werken. Door de felle regen en al mijn voorgangers was het parcours een pak zwaarder geworden dan twee uurtjes voordien (bij de verkenning van het parcours) en werd het geen pretje. Mijn benen hadden het door de regen en de koude nog geen seconde warm gekregen dus ik ging echt geen meter vooruit. Ondertussen werd ik ook voorbijgestoken door een vrouwelijke triatlete en werd ik teruggedrongen naar de vierde plek. Na drie toeren afzien van de koude, de wind en het te zware parcours mocht ik van m’n fiets springen om nog 2 toertjes te lopen. Net toen Guy zijn eerste toer had afgewerkt liep ik de wisselzone uit, zo konden we elkaar nog wat moed inspreken. De eerst 500m liepen voor geen meter, hevige pijnscheuten deden mijn kuiten bijeen trekken en even dacht ik zelfs aan wandelen. Guy had ondertussen al een kleine voorsprong genomen toen het beetje bij beetje vlotter begon te lopen, de mannen die me in de eerste toer voorbijgelopen waren haalde ik in de volgende ronde één voor één terug in. Uiteindelijk kwam ik na 1u18, als 73ste in totaal en als 4de vrouw over de aankomstlijn met de 3° kajak tijd, de 5° fiets tijd en de 3° looptijd. Best een bevredigend resultaat en weer een straf verhaal rijker. Hopelijk is het volgend jaar beter weer .

Thuiswedstrijd

Het was eens wat anders vorig weekend, geen boten laden op de auto, geen uur in de wagen zitten tot aan de wedstrijdbaan, geen tenten opzetten, geen matjes opblazen, niet slapen in een slaapzak met drie craftjes, twee paar sokken en een muts op, niet ontbijten in een vouwstoeltje in het gras nog helemaal in je slaapzak gewikkeld aan de waterkant. Neenee zaterdag middag 10 minuten met het fietsje van thuis tot aan de club, sportzakje op de schouders, boot van het rek halen en 5 meter verder in het water leggen, ’s nachts lekker in ons eigen warm bedje onder een dikke dons in ons zalig appartement, ’s morgens verse koffie en een lekker ontbijt aan de keukentafel.
Het was inderdaad eens wat anders.
Ook de wedstrijden bestonden niet uit het normale 200m-500m-1000m-5000m patroon.
Zaterdag stonden de reeksen van de K1 125m sprint op het programma + de K2 5000m handicap en de reeksen van de K4 200m. Zondag stond er de K2 5000m Mix (met voorafgaand de halve finale waarin de eerste 25 boten naar de finale mochten) + de finale van de K1 125m en de kwartfinales, halve finales en finales van de K4 200m.
Op de K2 5000m leeftijdshandicap vaarde ik met Camille, we vertrokken vanop de tweede lijn dus hadden al direct anderhalve minuut achterstand maar deze achterstand was al snel ingehaald. Uiteindelijk werden we knap 30ste op 77 aangekomen boten. Dik voor de helft van het pak, dus we mochten meer dan tevreden zijn.
De K1 125m werd een spannende race tussen Nathalie, Tine , ik en Cindy en uiteindelijk kwamen we ook in deze volgorde over de streep en zorgden we voor een volledig Mechels podium.
Ook in de K2 Mix was het al Mechelen wat de klok sloeg. Na een geweldige start en een iets of wat tumultueus eerste keerpunt bleven we met drie boten aan kop over. De volgende kilometers slaagden we erin om onze voorsprong te vergroten zodat er niemand meer uit de achtergrond zou terugkeren. Na het laatste keerpunt volgden enkele versnellingen van Kevin en Tine en Olivier en Tina maar niemand loste dus werd het spurten geblazen. Hierin bleken Kevin en Tine de sterksten, Olivier en Tina werden knap tweede en Guy en ik werden derde (ons beste resultaat ooit). Eén minuut later werd er gespurt voor plaats 4, 5, 6 en 7, hier werden Bram en Nathalie nog knap zesde.
In K4 werden we nog nipt vierde in de A-finale (met Kevin, Tine, Guy en ik) en hiermee sloten we ons weekend meer dan tevreden af.

De volgende weken staan er mij vooral lange trainingen te wachten en zal er ook regelmatig gelopen en gefietst worden want op 5 oktober staat de mokkatlon op ons programma en op 26 oktober de triatlon in Kasterlee. Op 19 oktober zullen we aan de start komen van de marathon op de Lesse om op 8 november klaar te zijn voor de Ardéche marathon. Guy heeft altijd al eens op het podium willen staan aan de aankomst in Saint Martin d’Ardéche dus hopelijk kunnen we hier samen voor zorgen. Mij lijkt het ook wel wat ;o)

Internationale regatta te Zwevegem

Na enige twijfels vorige week besloot ik toch deel te nemen aan de international regatta te Zwevegem. Het feit dat er behoorlijk veel Franse, Nederlandse, Engelse, Spaanse en Hongaarse vrouwen aan de start gingen komen gaf de doorslag, aangezien we vorige week met heel weinig aan de start verschenen was dit wel een motivatie, ook al is ons niveau niets vergeleken met de meeste van hen.
Door de vermoeidheid en de verkoudheid van vorige week besloot ik wel om voor enkele wedstrijden forfait te geven zodat we pas zaterdag moesten vertrekken en ik me maar op een paar wedstrijden moest concentreren in plaats van van de ene wedstrijd naar de andere te hossen, en dit was achteraf gezien helemaal geen slechte beslissing geweest.
Zaterdag middag stonden de reeksen van de K1 1000m, 500m en 200m op het programma, hier gingen de eerste twee rechtstreeks naar de finale, de derde en vierde moesten via de halve finale een plaatsje in de finale zien te bemachtigen. Een beetje geluk en een super goed gevaren reeks van de 1000m zorgde ervoor dat ik met mijn tweede plek rechtstreeks geplaatst was voor de finale van zondag. Op de 500m en de 200m had ik iets minder geluk en werd ik respectievelijk 5° en 6° en kon ik zelfs een plaatsje in de halve finale vergeten. Maar ik had m’n plekje in de finale van de K1 1000m dus daar was ik al meer dan gelukkig mee.
Zondagmiddag was het dan zo ver, na enige vertraging konden we van start gaan, de wedstrijd ging goed, enkel de vele golven maakten het extra zwaar, tot de laatste meter werd het nog knokken om plaats 6, 7 en 8, uiteindelijk werd ik 8ste op minder dan een seconde van Leen en op amper anderhalve seconde van de Nederlandse Janneke. Een knappe wedstrijd waar ik heel tevreden over kon zijn.
Als laatste van de dag stond er enkel nog de K4 500m op het programma waar we het moesten opnemen tegen twee Franse boten, 1 Hongaarse en 1 Spaanse boot, maar we gingen ons hier niet zomaar laten doen door dit buitenlands geweld. Na 500m kwamen we totaal leeg maar super tevreden als 3de over de streep en lieten we de tweede Franse en de Spaanse boot achter ons.

Volgend weekend staat de laatste lijnwedstrijd van het seizoen op het programma.
Hier zal ik zowel in K1 als in K4 (samen met Tine, Guy en Kevin) gaan voor een finale plaats en wie weet voor wat meer.
In de K2 leeftijdshandicap kom ik aan de start met Camille, een kadetten meisje van onze club die nog maar een jaartje vaart maar nu al laat zien dat ze behoorlijk wat in haar mars heeft.
De K2 mix vaar ik met Guy, hier gaan we voor een evenaring van onze 7de plek van vorig jaar, en wie weet zit er nog wat meer in. Supporters zijn dus meer dan welkom ;o)

Belgisch Kampioenschap Hazewinkel

Vorig weekend stond de triestigste wedstrijd der lijnwedstrijden op het programma, namelijk het Belgisch Kampioenschap te Hazewinkel.

Vooral voor de K2 wedstrijden was de motivatie ver te zoeken, je zou voor minder als je slechts met twee (op de 200m) en met vier (op de 500m) boten aan de start komt. Dat Petra en Leen een paar maten te sterk zijn konden we ook vooraf reeds zeggen dus hielden we toch een beetje reserve voor de volgende wedstrijden, zaterdag middag stonden er namelijk 4 wedstrijden op het programma binnen de 3 uur, we gingen onze energie dus nog wel kunnen gebruiken.
In de K4 werd Nathalie (wegens op vakantie) voor de eerste keer vervangen door Tina, en dit ging behoorlijk vlot. Tegen de beste junioren dames van Neerpelt konden we het niet halen maar al de rest bleven we voor en zo werden we toch onverwacht 2de.

Over mijn K1 wedstrijden mag ik zeker niet klagen, de strakke tegenwind was niet echt in mijn voordeel maar toch kwam ik ten opzichte van vorig jaar een pak dichter op de concurrentie. Op de 500m strandde ik zelfs op 1 seconde van de derde plek en op de 200m op 2 seconden.

Volgend weekend worden we in Zwevegem verwacht, al is mijn deelname daar nog niet helemaal zeker, sinds Neerpelt voel ik me niet meer 100% fit en steken er lichte blessures en nu ook een helse verkoudheid de kop op. Misschien is het dus slimmer om een deftige rustperiode in te lassen na een super geslaagd maar heel lang kajak-seizoen.

Open Vlaamse Kampioenschappen te Neerpelt

Voorbije weekend werd een weekend met momenten van zware teleurstelling en andere momenten van oprecht contentement.
Dit had bijzonder veel te maken met de pech die ik in de K1 500m kende, ik pikte er net de zwaarste reeks uit en moest met een knappe 2’20” (evenaring van mijn beste tijd van vorig jaar op Hazewinkel met ongelooflijk veel rugwind) meteen m’n spullen bij elkaar pakken en vertrekken want met een 4de plaats waar enkel de eerste 3 doorgingen naar de halve finale had ik daar niets meer te zoeken. Ook de K1 1000m volgde hetzelfde scenario, met een persoonlijke besttijd van 4’51”40 (vorig jaar nog 4’53”774 ook op Hazewinkel met enorme rugwind) kon ik ook hier niet doorstoten naar de kwart finale terwijl er dames een ticket naar de kwart finale te pakken kregen die makkelijk 30 seconden trager vaarden. Maar ja dit was kajak zeker.
Mijn goesting voor de lange baan was dan ook ver te zoeken en in m’n kopje was het ook naar de boem, maar op het moment dat ik “One minute to the start” hoorde was ik er terug helemaal klaar voor. Na de eerste 500m van overleven en hopen dat je recht blijft was er een groepje van 4 vaarsters weg, iets daarna volgde Nathalie, met Leen en ik in haar spoor. Aansluiting maken bij Nathalie lukte me net niet waardoor ik op 5 meter bleef hangen, ook na het keerpunt moest ik niets prijsgeven, pas op zo’n 1000m van de aankomst ging het bergaf, de vermoeidheid en de golven begonnen hun tol te eisen maar mijn voorsprong op de achtervolgers gaf ik niet prijs. Een mooie 7de plaats en 3de Belgische maakte mijn dag toch nog goed.
Zondag stond er voor mij enkel nog K2 500m en K4 500m op het programma. De halve finale van de K2 500m was een makkie, de finale daarentegen werd ook weer een teleurstelling, niet echt bevorderlijk voor het BK van volgend weekend.
Gelukkig was er nog de K4 waar we geweldig te keer gingen waardoor we maar net achter de Nederlandse dames eindigden en een Tjechische en Duitse boot achter ons lieten. Als resultaat een tweede plaats en de titel Vlaams Kampioen in de K4 500m.
Volgend weekend staat het Belgisch Kampioenschap te Hazewinkel op het programma, hopelijk bakken we er daar nog iets van, al zijn mijn verwachtingen niet echt te hoog gespannen.