Dijle Sprint & Classic

Het voorbije weekend stond er op de dijle niet enkel een lange wedstrijd op het programma maar ook een sprint, 2 manches van om en beide 500m door het Arenberg park waren de ingrediënten.
Tine kon er op zaterdag spijtig genoeg niet bij zijn waardoor ik ook eens met de hoofdprijs naar huis mocht.
Na de wedstrijd trokken Bram, Guy en ik naar Kerksken om de verjaardag van Jul te vieren. Hij werd de week voordien 2 jaar en mocht dus het feestvarken uithangen.
Aangezien de mannen ’s avonds nog naar de voetbal trokken mochten we ineens bij Marieke en Pieter blijven slapen zodat we zondag weer rechtstreeks naar Leuven konden.
Om 6u op zondag ochtend had Jul al zin om buiten te gaan spelen maar dit enthousiasme was niet bij iedereen te bespeuren. Om 7u30 was zijn geduld helemaal op en kwam hij op ons bed gekropen, nog even ontbijten en toen moesten we weeral vertrekken met onze bootjes.


Door de niet al te hoge waterstand werd de wedstrijd door de binnenstad van Leuven gehouden. Deze keer was Tine weer van de partij en moest ik vrede nemen met de tweede plaats. De achterstand blijft zowat hetzelfde als op de vorige wedstrijden dus niets om ongerust over te zijn. Bij de mannen was het ook weer Maxime die met de eerste plaats ging lopen deze keer niet gevolgd door Guy maar door Bart en Daivy.
Volgend weekend vertrekken we al van vrijdag avond richting de Salm, een relax weekendje met de ouders van Guy in een chalet in de buurt van Coo en hopelijk kunnen we dan zondag op het BK fameus vlammen.

Vierre

De tweede wedstrijd van het winterseizoen zit er weeral op.
Deze keer waren we op de afspraak in Chiny voor enkele afvaarten van de Vierre… bochten, bochten en nog enkele bochten.
Het zonnetje hadden we dit weekend wel meegenomen waardoor de vrieskou toch iets draaglijker was op de besneeuwde Ardense toppen. Gelukkig had de regen en sneeuw van de week voordien voor een mooie waterstand gezorgd wat het des te leuker maakte.
Voor mij was dit nog maar de tweede keer op de Vierre maar 3 afdalingen op zaterdag zorgden ervoor dat ik de weg al snel kende.


Grote verbazing op zondag ochtend toen bleek dat we met 7 dames aan de start zouden liggen, spijtig dat dit niet elk weekend zo kan zijn want de sfeer aan start en aankomst was bijzonder goed.
De wedstrijd verliep voor mij zonder grove fouten, niet elke bocht was perfect maar ook verre van dramatisch. Uiteindelijk eindigde ik net als vorige week als 2de op zo’n 30 seconden van Tine en bij de mannen kwam Guy weer een pak dichter op Maxime.
Volgende week blijven we iets dichter bij huis voor de sprint op de dijle op zaterdag en de klassieke wedstrijd op zondag.

Triestig weekend …

Afgelopen weekend was op vele vlakken een triestig weekend. De ardennen werden gedurende twee dagen in de wolken verstopt, de waterstand op de lienne was zo laag dat de wedstrijd op de ambleve werd gehouden waar al even weinig water stond, de organisatie liet te wensen over, het aantal deelnemers was bijzonder laag en last but not least werd mijn spiksplinter nieuwe boot waar ik elke dag meer dan zorg voor draag op enkele seconden om zeep geholpen door een chauffeur die even dacht dat hij deelnam aan de rally van de ardennen voor wagens met botenremorquen.
De goesting om er eens een ferme lap op te geven (op de wedstrijd, niet op de persoon in kwestie) was dan ook ver te zoeken op zondag middag 12u17, toch probeerde ik er nog alles uit te halen wat erin zat. Resultaat 2de plaats op 30” van Tine, de eerste momenten niet echt iets om super gelukkig over te zijn met de chrono van de week voordien in het achterhoofd, maar vorig jaar was ik al blij als ik geen minuut achter was dus achteraf bekeken toch nog een behoorlijk resultaat.
Hopelijk hebben we dit weekend meer geluk, voor water is er alleszins gezorgd de voorbije dagen …

Start rivier wedstrijden

Over enkele dagen gaat de eerste rivier wedstrijd van start op de Lienne in Chevron, tenminste als het water nog een beetje stijgt. Bij een te lage waterstand op de Lienne wordt de wedstrijd verplaatst naar de Amblève met start net onder de watervallen van Coo. De stoere mannen onder ons zal ik natuurlijk niet tegenhouden om boven te watervallen in te stappen en misschien kan Plop even stoppen met werken in Plopsa Coo en de start komen geven, zolang ze kabouter Lui dan niet tot aankomst rechter promoveren hoeven we ons geen zorgen te maken.

Wat de resultaten betreft is het dus afwachten tot zondag om te beoordelen, al doet de chrono van vorige week tijdens de training op de lesse vermoeden dat ik op de goeie weg ben. Hopelijk kan ik Tine toch af en toe eens een beetje schrik doen krijgen en zet ik weer een stap vooruit ten opzichte van vorig jaar.
Na een kort rustweekje is het nu alleen maar hopen dat de griep die overal rondvliegt me niet te pakken krijgt zodat we kunnen blijven verder doen zoals we bezig zijn.

Training Lage lesse 24 Januari 2009

Afgelopen zaterdag werd er om 10u in Houyet afgesproken voor wat de eerste “nationale training” zou worden met Marc Richard, zoonlief zat dan wel in het warme San Diego, toch stond hij er om ons stevig te laten trainen. 
De zware regenval van donderdag en vrijdag hadden ervoor gezorgd dat de parking in Houyet werd omgetoverd tot een stukje van de Lesse … dat beloofde voor de rest van de afdaling. 
In de voormiddag werd er rustig in groep afgevaren om terug een beetje te wennen aan stromend water, en daar was er op die moment zeker genoeg van. Grote verbazing was er wel als we aan Walzin kwamen en zagen dat er van een barrage geen sprake meer was. Dit had ik nog nooit gezien. Pont-à-Lesse zag er ook een pak anders uit, al viel het achteraf bekeken beter mee dan eerst gedacht.
Na een korte middagpauze stonden we ’s middags terug in Houyet voor een tweede afdaling. De lesse had zich al weer een beetje teruggetrokken en was op weg om weer binnen zijn oevers te treden. Deze keer geen rustige groepsuitstap maar een stevige tempo training van boven tot beneden. Het gevoel was niet super maar dit was waarschijnlijk enkel te wijten aan het vele water waardoor het zwaar trekken werd om vooruit te gaan. De eerste echte test van mijn nieuwe boot was zeker een succes.
Volgende week staan we er weer, al zullen we het dan spijtig genoeg met een pak minder water moeten stellen.

Wintercup Lier 17 Januari 2009

Na een goeie week van ziek zijn lag ik vorige zaterdag (een beetje tegen beter weten in) toch aan de start van de wintercup op de Nete in Lier. 
6 km stroomaf met een stevige tegenwind gevolgd door 6 km stroomop was het recept voor een heuse marteltocht. Na een behoorlijk goeie start werd ik al snel bijgehaald door Natacha, Loes, Tine, Tina, Tom Coppens, Paul Rombaut, … door de strakke wind moest ik dit groepje spijtig genoeg bijna direct laten gaan en was ik na 15 minuten al op mezelf aangewezen. Maar geen paniek, de weg was nog lang en bij het keerpunt aan de spoorwegbrug in Duffel lag ik nog niet super ver achter. Met de wind in de rug zette ik alles op alles om zo snel mogelijk terug aansluiting te vinden in het voorliggende groepje. De terugweg vlotte duidelijk beter en al snel had ik het groepje weer te pakken. Met nog zo’n 20 à 25 minuten te gaan legde ik me vooraan in het groepje wat het een pak makkelijker varen maakte. Op 15 minuten van de aankomst begon ik stilaan het tempo op te drijven waardoor we uiteindelijk nog met 2 van de 6 overbleven en ik totaal uitgeput als 2de dame in afdaler (1’ na Natacha) over de finish kwam. Tine werd 1’30 later nog knap 3de dame, de examens en vooral het missen van vele trainingen daardoor, hadden duidelijk hun tol geeïst.

Het nieuwe jaar:

Langs deze weg wens ik jullie allemaal het allerbeste voor 2009. Hopelijk wordt het voor iedereen een jaar om van te smullen op elk gebied.

Na een periode van cadeautjes, kerstbomen, nieuwjaarsbrieven, champagne, onmogelijk veel eten en een hoop gefeest is het weer tijd om aan de slag te gaan en om nog eens een blogje te plaatsen.

19 December trokken Guy en ik samen met zijn ouders, Tine, Bram, Wim, Ann en Pietertje naar het Zwitserse Les Collons voor een weekje sneeuwpret in les 4vallees. De weken voordien waren de sneeuwgoden ons zeer goed gezind geweest waardoor we konden genieten van een week met perfecte sneeuw, zalig weer en een geweldige kerstsfeer. ’s Avonds konden we in onze chalet genieten van een plonsje in de jacuzzi of een beetje opwarmen in de sauna, … Samengevat, een week om nooit meer te vergeten.

Na de skivakantie konden we weer volop beginnen trainen voor de rivierwedstrijden al besliste de vriestemperaturen daar de laatste weken anders over. Vanaf eind 2008 konden we elke keer opzoek naar een stukje water zonder ijsblokken, zo werd er afgewisseld tussen hazewinkel, Vilvoorde, de dijle in Leuven, de Nete in Lier, …
Sinds gisteren zijn de temperaturen weer de hoogte in gegaan dus hopelijk is het nu gedaan met al die koude.

Zaterdag staat de Wintercup in Lier op mijn programma, al is mijn deelname nog helemaal niet zeker, een lastige maag- en darmontsteking heeft mij al een week in zijn macht en heeft al mijn reserves opgevreten. Ik zal de volgende dagen dus eerst terug een beetje op krachten moeten zien te komen vooraleer ik zou kunnen meedoen.